تاریخ

ئیلاهی!

ئیلاهی‌! له‌وه‌ که‌مترم بمخه‌یته‌ به‌ر سنگی‌ دۆزه‌خته‌وه‌

پێشکه‌شه‌ به‌و ئازیزانه‌ی‌ که‌ له‌ (میحنه‌ت)دا ئارامگر و له‌ (مینحه‌)شدا سوپاسگوزارن.

خوایه‌گیان! ئه‌ی‌ میهره‌بانێک که‌ تروسکه‌ی‌ میهره‌بانیت به‌خشیوه‌ته‌ میهره‌بانان! میهرت ببه‌خشه‌ به‌و به‌ندانه‌شت که‌ تینووی‌ قومێک له‌ میهری‌ گیانبه‌خشتن ،  ده‌رفه‌تمان بده‌ له‌ خه‌ڵوه‌تێکی‌ عاریفانه‌دا بێینه‌ دیوانت و چه‌ند هه‌ناسه‌ نزا و تکایه‌کمانت پێشکه‌ش بکه‌ین. مۆڵه‌تمان بده‌ ڕاز و نیازه‌کانمانت بۆ باس بکه‌ین و تۆش به‌ لوتف و میهری‌ فراوانت ڕازه‌کانمان ببیسته‌ و نیازه‌کانمان به‌راورده‌ بکه‌.
ئه‌ی‌ به‌راورده‌کاری‌ نیازه‌کان! گه‌وره‌ترین نیازمان ناز و نه‌وازشی‌ تۆیه‌، مه‌زنترین ڕازمان دڵداری‌ و دڵنه‌وایی‌ کردنی‌ تۆیه‌ بۆمان، جوانترین خه‌لاَتێک که‌ پێمان ببه‌خشی‌ نیگایه‌کی‌ ڕه‌حمه‌ت و ڕه‌زا و ڕیزوان – رضوان- و لیقای‌ ڕۆژانی‌ هه‌ینییه‌ له‌ په‌نای‌ عه‌رشی‌ بڵند و فراوانتدا،

ده‌سا خوایه‌گیان! به‌و میهره‌ بێ‌ ئه‌ندازه‌ی‌ خۆت لوتف بفه‌رموو و شایسته‌ی‌ ئه‌و نیاز و داوایانه‌مان بکه‌، ڕوخسارمان نورانی‌ بکه‌ به‌لیقات، تینوویه‌تیمان بشکێنه‌ به‌ مه‌حه‌ببه‌تت، گیانمان پێ‌ ببه‌خشه‌وه‌ به‌ ڕه‌زا و ڕیزوانت.
ئه‌ی‌ مه‌عشوقی‌ ئه‌زه‌لی‌ و ئه ‌ی‌ مه‌حبوبی‌ ئه‌به‌دی‌! ئێمه‌ به‌نده‌ین و تۆ خوایت، ئێمه‌ نیازمه‌ندین و تۆ به‌راورده‌کاری‌ نیاز، ئێمه‌ ئاتاج و بێ‌ ده‌سه‌لاَتین و تۆ ده‌وڵه‌مه‌ند و ده‌سه‌لاَتدار، ئێمه‌ گوناهبارین و تۆ گوناهبه‌خش و لێبورده‌ و پۆشنده‌ی‌ خه‌تا، ئێمه‌ سته‌مکارین و تۆ عادل و دادپه‌روه‌ر، ئێمه‌ ده‌رده‌دارین و تۆ شیفابه‌خش، ئێمه‌ نه‌دار و هه‌ژارین و تۆ ده‌هه‌نده‌ی‌ دلاَوا، ئێمه‌ بێ‌ نازین و تۆ نازبه‌خش، ئێمه‌ دڵشکسته‌ین و تۆ دڵنه‌وایی‌ کار، ئێمه‌ ده‌رده‌دارێکی‌ دڵکزین و تۆ باشترین دڵنه‌وایی‌ ده‌رد و دڵدار، ده‌سا به‌ میهری‌ خۆت دڵداری‌ و دڵنه‌واییمان بکه‌ ئه‌ی‌ ئه‌و که‌سه‌ی‌ که‌ دڵمان له‌ نێوان دوو ئه‌نگوستی‌ ڕه‌حمه‌ت و به‌زه‌ییتدایه‌.
ئه‌ی‌ زاتێک که‌ دڵمان بچووکترین مه‌نزڵی‌ قابیل به‌ تۆیه‌! دڵمان بکه‌ره‌ مه‌سکه‌ن و عه‌رشی‌ عیشق و مه‌حه‌ببه‌تت، ئه‌م دڵه‌ بێ‌ دڵه‌مان ئاوه‌دان بکه‌ به‌ نووری‌ (ودّ) و خۆشه‌ویستی‌ و لوتف و که‌ره‌مت، به‌ دڵداری‌ و دڵنه‌واییت دڵمان بده‌ره‌وه‌ و نازمان بکێشه‌ ئه‌ی‌ بێ‌ نیازی‌ به‌راورده‌کاری‌ ناز و نیاز.
ئه‌ی‌ ئه‌و زاته‌ی‌ به‌نده‌ یاخی‌ و گوناهباره‌کانیشت له‌ دڵسۆزی‌ و عیشقت بێ‌ به‌ش ناکه‌یت! تۆ هه‌میشه‌ و به‌رده‌وام به‌ گه‌وره‌یی‌ خۆت نیعمه‌ت و سۆز و دڵسۆزیت ـ وه‌ک نمه‌ی‌ ڕه‌حمه‌ت ـ ده‌بارێنی‌ به‌سه‌ر ئێمه‌دا و چ شتێکمان لێ‌ داوا ناکه‌یت که‌ سود به‌ خۆت بگه‌یه‌نێ‌ یاخود زیان به‌ ئێمه‌ بگه‌یه‌نێ‌.
ئیلاهی‌! ده‌روازه‌ی‌ ڕه‌حمه‌ت و سۆز و میهره‌بانیت له‌و که‌س و ئازیزانه‌ بکه‌ره‌وه‌ که‌ ماوه‌یه‌که‌ به‌ (میحنه‌ت)ی‌ نه‌خۆشی‌ و ناساغی‌ جه‌سته‌یی‌ ئازیز و خۆشه‌ویسته‌کانیان و به‌ (صه‌بر) و ئارامگرتنی‌ که‌م وێنه‌یان، تاقییان ده‌که‌یته‌وه‌.
په‌روه‌ردگارا! خۆت ئاگاداریت که‌ ئه‌م به‌نده‌ خواپه‌رستانه‌ت (صابر)انه‌ش له‌م (میحنه‌)تانه‌دا ملکه‌چت بوون و عابیدانه‌ به‌ندایه‌تیان کردیت و ڕازین به‌ قه‌زا و ڕه‌زات، ئه‌وان له‌ ژێر باری‌ نه‌خۆشی‌ و ده‌رد و ئازاره‌ تاقه‌تپڕوکێنه‌کاندا هه‌ر ئارامگر و خۆڕاگرن و قه‌ت ناشوکری‌ و ناسوپاسیت ناکه‌ن، به‌ڵکو گاهێ‌ وه‌خت نه‌خۆشی‌ و ئازاره‌کانیش به‌ نیعمه‌ت و خه‌لاَتێکی‌ مه‌زن ده‌زانن، گه‌هگاهێکیش ئه‌و ده‌رد و ئازارانه‌ به‌ فه‌ڕ و به‌ره‌که‌تی‌ ژیانیان ده‌زانن.
به‌لاَم خوایه‌گیان! خۆ ئه‌م ئازیزانه‌ ئه‌گه‌ر شاگرد و ڕۆڵه‌ی‌ (ئه‌ییوب) و (یه‌عقوب)ی‌ خۆشه‌ویستانیشت بن، ئه‌وا هه‌ر ده‌بێ‌ ڕۆژێ‌ لێت بپاڕێنه‌وه‌ و تکاکارانه‌ بێنه‌ حزوورت و به‌ شه‌رم و ئه‌ده‌به‌وه‌ تکا و نزای‌ عابیدانه‌یان به‌رز بکه‌نه‌وه‌ و وه‌ک حه‌زره‌تی‌ (ئه‌ییوب) بڵێن: رَبِّى أنِّى مسَّنِىَ الضُّرُّ وَأنْتَ أرْحَمُ الرّاحِمِین.] یاخود وه‌ک حه‌زره‌تی‌ (یه‌عقوب) کزۆلاَنه‌ بپاڕێنه‌وه‌ و ده‌ستی‌ تکا و نزایان به‌رز بکه‌نه‌وه‌ و بڵێن: [اِنَّمَا أَشْکُواْ بَثِّى وَحُزْنِى اِلَى اْللهِ..]

ده‌سا خوایه‌گیان! وا منی‌ به‌نده‌ی‌ زاتی‌ میهره‌بانت و دۆستی‌ ئه‌و ئازیزانه‌ش، به‌ کۆڵێک گوناهو خه‌رمانێک له‌ تفاقی‌ کڵۆلاَنه‌ و دوو ده‌ستی‌ کزۆڵه‌وه‌، دێمه‌ ئاستانه‌ی‌ میهر و ڕه‌حمه‌تت و لێت ده‌پاڕێمه‌وه‌ و ده‌ڵێم:
ئه‌ی‌ شیفاده‌هه‌نده‌ی‌ ده‌رده‌داران و ئامێزی‌ ڕه‌حمه‌تی‌ ته‌ڵه‌بکاران! ئه‌زموون و تاقی‌ کردنه‌وه‌ و قۆناغی‌ سه‌بر و ئارامگرتنی‌ ئه‌و ئازیزانه‌ ته‌واو بکه‌ و بڕوانامه‌ی‌ قبوڵبوونیان پێ‌ ببه‌خشه‌ و (میحنه‌ت)ـه‌کانیان له‌سه‌ر هه‌ڵگره‌ و بیانگوازه‌ره‌وه‌ بۆ قۆناغی‌ شوکر و سوپاسگوزاری‌، ئیدی‌ ئه‌مجاره‌یان به‌ (مینحه‌) و خه‌لاَت و به‌خششی‌ چاکبوونه‌وه‌ و شیفا و شوکر و سوپاسی‌ زاتی‌ (شافی‌)ت، وه‌ره‌ به‌ هانایانه‌وه‌ و ده‌رووی‌ خێری‌ خۆتیان لێ‌ ئاوه‌لاَ بکه‌، ئیدی‌ ئه‌و به‌ندانه‌ت دڵخۆش و شادومان بکه‌، له‌م تاقیکردنه‌وه‌یه‌شدا (تاقیکردنه‌وه‌ی‌ قۆناغی‌ شوکر و سوپاسگوزاری‌) سه‌رکه‌وتوویان بکه‌ و ئاسوده‌یی‌ و فه‌ره‌ح و سرور بگه‌ڕێنه‌وه‌ ناو ماڵه‌ خوادۆستانه‌ و عاریفانه‌ و عاشقانه‌کانیان.
ئیلاهی‌! ده‌زانم که‌ به‌نده‌یه‌کی‌ گوناهبارم و قسور و گوناهم به‌ (خه‌روار و خه‌رمان)ـه‌ و چاکه‌م به‌ (مشت و مه‌کۆ)یه‌، جا خه‌روار له‌ کوێ‌ و مشت له‌ کوێ‌؟! خه‌رمان له‌ کوێ‌ و مه‌کۆ له‌ کوێ‌؟!
به‌لاَم خوایه‌گیان! تۆ به‌ کرده‌وه‌ی‌ خۆم مامه‌ڵه‌م له‌گه‌ڵ مه‌که‌ و به‌ که‌ره‌می‌ بێ‌ سنوورت چاوی‌ ڕه‌حمه‌تت له‌م به‌نده‌یه‌ت ببڕه‌، ته‌نها یه‌ک نیگای‌ تۆ بۆ ئه‌م به‌نده‌یه‌ت به‌سه‌ که‌ به‌خته‌وه‌ری‌ هه‌ردوو دونیای‌ بکه‌ی‌، لوتف بکه‌ و ئه‌و نیگایه‌ت له‌م به‌نده‌یه‌ت درێغ مه‌که‌ و ئه‌و ناز و نه‌وازشه‌ت له‌م به‌نده‌ موحتاج و شه‌یدا و تامه‌زرۆیه‌ت مه‌گره‌وه‌ ئه‌ی‌ که‌ریمی‌ کارساز.

* تێبینی‌: ئه‌م ناونیشانه‌، بڕگه‌یه‌که‌ له‌ کۆپله‌ شیعرێکی‌ عاریفانه‌ی‌ (ڕۆژ هه‌ڵه‌بجه‌یی‌) کچه‌ شاعیر، که‌ وه‌ک میوان له‌ شه‌شه‌مین ڤیستیڤاڵی‌ (کوڵعه‌نبه‌ر) له‌ ڕۆژی‌ (۱۹/۷/۲۰۱۰)دا له‌ شارۆچکه‌ی‌ (خورماڵ) پێشکه‌شی‌ کرد

مودریک على عارف

 

نمایش بیشتر

ســــۆزی میــــحڕاب

سایت ســــۆزی میــــحڕاب در آذرماه 1392 با همت جمعی از اهل قلم خوشنام و گمنام تاسیس شد ســــۆزی میــــحڕاب بدون جنجال و در اوج عملگرایی به ترویج مبانی میانه روی می پردازد ســــۆزی میــــحڕاب با هیچ جریان و هیچ احدی درگیری ندارد ســــۆزی میــــحڕاب رسالتی جز همزیستی و دگرپذیری ندارد

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن