سیره نبوی

اعجاز نام پیامبر اسلام(صلی الله علیه و سلم) در انجیل

سؤال: چرا عیسى(علیه السلام) گفت: شما را به پیامبری بشارت می‌دهم که نام او (أحمد) است و نگفت: نام او (محمّد) است؟

چنان که در این فرموده ی خداوند آمده است: «وَمُبَشِّرًا بِرَسُولٍ یَأْتِی مِنْ بَعْدِی اسْمُهُ أَحْمَدُ» یعنی: «شما را به پیامبری مژده می‌دهم که نام او احمد است».

جواب: در زبان عربی، «أحمد» اسم تفضیل است (افعل تفضیل) است.

مانند اینکه بگویی: (زید حامد لربه و لکن عمر أحمد منه) یعنی: زید حمد کننده‌ی پروردگارش است، ولی عمر بیشتر از او حمد کننده است. در این مثال در صفت حمد کردن، عمر بر زید برتری داده شده است.

اما (محمد) اسم مفعول است. مانند اینکه بگوییم: (علی من کثره حمده لله و ذکره. صار محمدا بین الناس) یعنی: علی به خاطر ستایش زیادی که برای خداوند می‌نماید و او را یاد می‌کند، در بین مردم به محمد -ستوده شده- تبدیل شده است و اسم مفعول تنها بر چیزی که موجود است اطلاق می‌شود!!

اگر قرآن کریم بر زبان عیسى علیه السلام می‌گفت: «یأتی من بعدی اسمه محمد»؛ پیامبری بعد از من می‌آید که «محمد» نام دارد، اشکالی لغوی روی می‌داد. زیرا «محمّد» زمانی جایز است که بر شخصی اطلاق شود که در میان مردم موجود باشد.

اما بعد از آنکه به دنیا آمد و به پیامبری رسید و حمد و ستایش خدا را به جا آورد و به سپاسگزارترین فرد روی زمین تبدیل شد… در اینجا بود که در نهایت «محمد» گردید.

سیدنا محمد(صلی الله علیه و سلم) در این آیه که نام وی ذکر شده، در زمان حضرت عیسی موجود نبود و به این خاطر بود که عیسی(علیه السلام) در هنگام بشارت به آمدن وی، لقب «احمد» را برایش انتخاب کرد.

گویا به پیروان خود می‌گوید: «رسول یأتی من بعدی هو أحمد منی لرب العالمین»؛ بعد از من پیامبری خواهد آمد که بیشتر از من پروردگار رب العالمین را حمد و ستایش می‌کند.

این آیه بیانگر اعجاز بلاغی و احترام قائل شدن عیسی(علیه السلام) برای مقام پیامبر عظیم اسلام(صلی الله علیه و سلم) می‌باشد.

صلى الله علیه وسلم

ترجمه: واحد ترجمه و تحقیق سایت سوزی محراب

از طريق
http://sozimihrab.org/
منبع
http://sozimihrab.org/
برچسب ها
نمایش بیشتر

خالد ایوبی نیا

استان آذربایجان غربی - ارومیه مترجم - نویسنده فعال دینی و حافظ قرآن

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن