عباداتفقه

در رمضان مواظب زبانمان باشیم

حفظ زبان در رمضان

برخی از روزه داران گمان می برند که روزه همان خودداری کردن از خوردن و آشامیدن و ترک آمیزش جنسی است و از این ممنوعات در رمضان فاصله گرفته اما به بسیاری از محرمات روی می آورند . حال آنکه از حکمت و فلسفه ی روزه بهره ای نبرده و حقیقت وی را درک نکرده اند.

یکی از محرمات رایج در بین مسلمانان که از ارزش روزه می کاهد و فلسفه ی وجودی اش را منتفی می کند ، غیبت کردن است .
از پیامبر(صلی الله علیه و سلم) روایت شده که در جمع اصحاب فرمودند : می دانید که غیبت چیست ؟
اصحاب در نهایت ادب گفتند : خدا و رسولش در این باره داناترند . پیامبر فرمود: غیبت آن است که در حق برادر دینی خود چیزی بگویید که از آن ناراحت شود.
یکی پرسید: آیا آنچه را که در مورد برادر دینی خود می گوییم در وی موجود باشد، باز هم غیبت محسوب می شود؟
پیامبر(ص) فرمود: آری اگر آنچه را که در وی موجود باشد و شما از آن بحث کنید غیبت بوده ولی اگر آنچه را که در وی موجود نباشد ، بدو بهتان کرده ای.

در حدیث دیگری حضرت رسول الله (ص) می فرماید: برخی از روزه داران تنها سهمشان از روزه داری تشنگی و گرسنگی بوده ( و برای قیامت بهره ای نبرده و پاداشی را دریافت نکرده اند.)

و باز هم فرمودند: روزه امانت است در حفظ آن حریص باشید.
جابر(رضی الله عنه) می فرماید: در موقع روزه بودن باید چشم و گوش و زبانت را از منهیات و محرمات حفظ کنی و کسی را نرنجانی وفردی را اذیت نکنی و وجودت سرشار از ادب و متانت باشد.

مجاهد (رض)می گوید: روزه دار اگر از دروغ و غیبت اجتناب کند ، روزه اش مورد تایید حق قرار می گیرد.

پیامبر بزرگ اسلام (صلی الله علیه و سلم) می فرماید: روزه سپری (قوی در مقابل آتش جهنم و اجتناب از محرمات و منهیات) بوده ، مادامیکه انسان آن را پاره نکند.

شیخ دارمی (رضی الله عنه)می فرماید: غیبت پاره کننده ی این سپر است.

ام المومنین حضرت عایشه ی صدیقه (سلام الله علیها) بر این باور است که غیبت موجب فساد و بطلان روزه می گردد و قضایش واجب است .

امام اوزاعی و سفیان ثوری به این حدیث حضرت عایشه(سلام الله علیها) فتوا داده و بر این باور بوده و قضای روزه ی کسی را که مرتکب غیبت شده واجب می دانند.

امام ابن حزم در این مورد از سایرین بیشتر مسیر افراط را در نوردیده و می فرماید: هر گناهی که به طور عمد از روزه دار صادر شود موجب بطلان روزه می گردد؛ زیرا در احادیث آمده است کسی وارد دایره ی محرمات و منهیات گردد ، خداوند نیازی به ترک خوردن و آشامیدن وی ندارد.

البته جمهور اهل علم نهی های وارده در احادیث را حمل بر تحریم نموده، اما مفسدات روزه را تنها خوردن و آشامیدن و آمیزش جنسی می دانند و بر این باورند که گناه منافی حکمت و فلسفه ی روزه بوده اما قضای آن را بر روزه دار واجب نمی دانند که براستی این یکی از مصادیق رحم و مهربانی خدا در حق بندگان است.

تهیه و ترجمه : عبدالرحمن رسولیان بانه

از طريق
عبدالرحمان رسولیان
منبع
sozimihrab
برچسب ها

عبدالرحمان رسولیان

@ استان کردستان- شهرستان بانه @ نویسنده - مترجم @ فعال دینی و امام جمعه

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

لطفا نظرات خود را با حروف کوردی یا فارسی تایپ کنید
نظرات حاوی مطلب توهین آمیز یا بی احترامی به اشخاص ، عقاید دیگران، و مغایر با قوانین کشور منتشر نمی شود
نظرات پس از تائید منتشر می شود
بستن