فقه و فتاوی

زن و خوشامد گویی به میهمان!

برادری بزرگوار سوال کرده بودند که آیا صحیح است وقتی میهمان به خانه امان می آید ، خانم خانه رو دررو به او خوشامد گوید و با آنها به صحبت بنشیند؟

البته من جواب سوال را دادم ولی به خاطر اهمیت زیاد موضوع خواستم آن را به صورت مقاله ای در اختیار شما عزیزان قرار دهم ؛ تا با استدلال به احادیث و فرموده های بزرگان سلف بیشتر با اوضاع آن زمان آگاه شوید.
اگر نگاهی گذرا به زندگی بزرگان دین بیندازیم می بینیم که زنان در همه ابعاد زندگی با مردها همکاری ومشارکت داشته اند ومی توانیم حضور پررنگ آنها را درجمعه و جماعت ها و نماز عیدین و جهاد و غزوه های مسلحانه و مراقبت و پرستاری از جنگجوهای زخمی و مداوای زخم هایشان ببینیم.
***
همچنین آنها به دیدار پیامبر(ص) می رفتند و رودررو سوالهایشان رامی پرسیدند و حقوق خود را از این بزرگوار می خواستند و برای دفاع از حق خود در برابر بزرگ ترین مردان دوران ایستاده و به ارشاد و راهنمایی آنان همت می گماشتند .

 مهم تر از این ها اینکه همسران گرامی اصحاب پیامبر(رض) شخصاً از مهمانان خود پذیرایی می کرده وبرایشان غذا درست می کردند.

همچنین یاران پیامبر نیز برای مهمانی به خانه فامیل و دوستانشان می رفتند و در آنجا غذا می خوردند و مورد پذیرایی زنان آن خانه ها نیز قرار می گرفتند.
مسئله منع کردن زنان از انجام کارهای حلال ، مسئله تازه ای نیست ودر دوران تابعین نیز این مسائل بارها و بارها رخ داده است ،تا اینکه یکی از زن های صحابی ، با دارندگان اینگونه افکار مقابله کرده و می فرماید : چرا اینگونه می اندیشید و عمل می کنید ؟! خواهرم که همسر یکی از اصحاب رسول الله بود در دوازده غزوه شرکت کرد ، خودم نیز در شش غزوه شرکت کرده ام ، پیامبر (ص) در روز های عید ، به زنان قاعده – دارندگان عادت ماهانه –  اجازه می داد که شریک کارهای خیر و دعای مسلمانان شوند و همراه آنان در بخشی از مراسم  مذکور مشارکت می کردند و تنها آنان اجازه حضور در مُصلی و اقامه نمازرا نداشتند ؛ یکی از زنان تابعی با تعجب پرسید: چطور به زنان حائض – قاعده –  چنین اجازه ای داده شده است؟ او در پاسخ گفت:مگر آن زنان درعرفه هم نمی ایستند؟!
به همین دلیل وظیفه ما است در هر زمانی که تندروی و افراط در جامعه شکل گرفت باید میانه روی اسلام را یادآور شویم ؛ تا بدین گونه مسیر حق و درست را به همگان ارائه داده باشیم .

 

 این شما و این هم توضیحات و شرح لازم قضیه فوق از سنت و سیره نبوی و تفسیر قران


۱
سوال کردن رودرروی زنان از پیامبر (ص)
در پایین مجمو عه ای از فرموده های بزرگان را آورده ایم مبنی بر اینکه زنان به خدمت پیامبر (ص) رفته اند و به صورت حضوری سوالاتشان را از آن حضرت پرسیده اند.


الف* سوال در باره ی عادت ماهانه ومریضی زنان
حضرت عایشه فرمودند؟ فاطمه دختر ابو حبیش به خدمت پیامبر (ص) رسید و پرسید:ای پیامبر خدا!؟من از خون عادت ماهانه پاک نمی شوم و همواره خون می بینم باید از نمازهایم دست بکشم؟ پیامبر(ص)فرمودند:خونی که تو می گویی خون حیض نیست بلکه خونی است که از رگ می آید(یعنی خون مریضی است)وقتی که وارد عادت ماهانه شدی نماز هایت را نخوان و زمانی که دوران حیضت تمام شد حمام وغسل کن و نماز هایت را بخوان(۱)

ابن حجر در تو ضیح این فرموده می فرماید:این حدیث سندی است که ثابت می کند صحیح است که زنان بدون واسطه و رو در رو در مورد مسائلی که به آنها مربوط می شود با مردان صحبت کنند. همچنین گوش دادن مردان به صدای زنان در صورت لزوم بلا مانع می باشد .
ب: سوال در مورد انجام حج به جای شخص پیر و سالخورده
عبدالله بن عباس (رض) می فرماید:فضل پشت سر پیامبر (ص) سوار شده بود و زنی از طائفه ( خثعم) به طرف پیامبر (ص) آمد و پرسید : ای رسول خدا! پدرم که اکنون حج بر او واجب شده است ، پیرمرد ناتوانی است ونمی تواند سوار شتر شود وخودش را نگه دارد ، آیا صحیح است حجش را به نمایندگی وی بجا آورم؟ پیامبر (ص) فرمودند: بله صحیح است .(۲) این واقعه در سال حج الوداع اتفاق افتاد.
ابن حجر در توضیح این حدیث می فرماید:این حدیث سندی است که ثابت می کند صحیح است زنان در موارد ضروری مانند سوال شرعی ، دادگاه ، معامله وخرید وفروش با مرد بیگانه صحبت کند وصدایش شنیده شود. فتح الباری:۷۰/۴
ج: شکایت دختران عتبه نزد رسول الله (ص)از ابو سفیان

برای اطلاع از این موضوع می توانید به آدرس های زیر مراجعه نمایید

 صحیح امام بخاری (رقم:۵۳۶۴) صحیح امام مسلم رقم(۱۷۱۴).فتح الباری ۵۰۹/۹
د: بیعت مستقیم و رو در روی زنان با پیامبر (ص)

برای اطلاع از این موضوع می توانید به آدرس های زیر مراجعه نمایید

 صحیح امام بخاری (رقم۷۲۱۴) و صحیح امام مسلم رقم(۱۸۶۶) وفتح الباری ۲۰۴/۱۳
۲* رفتن زنان به میهمانی و پذیرایی از میهمانان
در عصر سلف ، زن خودش از مهمانان پذیرایی می نموده ویاران پیامبر (ص) برای صرف غذا به خانه های همدیگر می رفته اند

فاطمه دختر قیس یکی از زنانی بوده که در راه اسلام فوت کرده است و برایمان روایت می کند که شوهرش در اولین جهاد به شهادت می رسد و او بیوه می شود وبعد از مدتی خواستگارهای زیادی برایش می آید و پیامبر (ص) او را برای اسامه پسر زید خواستگاری می کند ، فاطمه این فرموده پیامبر (ص) را به یاد می آورد که می فرماید:کسی که من را دوست دارد باید اسامه را نیز دوست داشته باشد و زمانی که پیامبر (ص) در مورد اسامه با او حرف می زند می فهمد که فاطمه با این ازدواج موافق است و به او می گوید که باید به خانه امٌ شریک بروی که یکی از زنان ثروتمند و خیّر انصاراست و به مردم غذای زیادی داده واز مهمانهایش به خوبی پذیرایی کرده است ، فاطمه در ادامه می گوید: من هم قبول کردم … سپس پیامبر (ص) فرمودند به آنجا نرو چون ام شریک زنی است که مهمانهای زیادی به خا نه اش می آیند ومن نیز دوست ندارم که بصورت اتفاقی قسمتی از حجابت برداشته شود و مردم قسمتی از بدنت را ببینند که خودت دوست نداشته باشی دیده شود به خاطر همین به خانه پسر عمویت عبدالله برو(عبدالله ابن ام قلنوم) او نیز همان کار را می کند و به خانه عبدالله می رود..(۳)
چیزی که من می خواهم در این روایت به آن اشاره کنم چند مورد است
اولا:زنی مانند ام شریک زنی خیّر و ثروتمند است وبه دیگران غذا می دهدو خودش نیز از آنها پذیرایی می کند و مهمان های زیادی به خانه اش می روند و پیامبر (ص) نیز مانع کارش نمی شود!
ثانیا: از فاطمه می خواهد که به منزل ام شریک نرود چون اگر به آنجا برود باید همیشه ودر همه حال حجاب کامل را رعایت کند و این کار برای او زحمت و مشکل است ، برای همین راهنمائی اش می کند که به خانه عبدالله برود!


۳* شرکت زنان در نماز جمعه و جماعت و عیدین

مادر عتبه می گوید: پیامبر (ص) دختران نوجوان وجوان وزنان بچه دار و همچنین آنان که در عادت ماهانه به سرمی بردند را برای خواندن نماز عید به بیرون – از شهر و خانه -فرا می خواند ؛ آنان که در دوران عادت ماهانه بودند به دعا و نیایش مشغول می شدند و در قسمت های کناری نماز خانه ها می ایستادند و اگر یکی از زنان روسری نداشت از پیامبر (ص) می پرسید که چیکار کنم؟پیامبر نیز جواب می داد که به امانت از خواهرانت روسری بگیر وپس از استفاده به صاحبش پس برگردان .(۴)


۴*شرکت زنان در غزوه و نبردهای مسلحانه

آان طور که معلوم است ، سخت گیری نسبت به زنان ، از دوران تابعین شروع شده است .

حفصه دختر سیرین می گوید:به دختران جوان اجازه نمی دادیم که از خانه بیرون بروند ، زنی آمد و به نشانه اعتراض به سخن من به کاخ بنی خلف رفت ، و سپس برایمان تعریف کرد که خواهرم همسر یکی از یاران پیامبر بود ودر دوازده غزوه شرکت کرد ؛ تازه خودم نیز در شش غزوه حضور داشته ام ، آن زن  گفت : ما زخمیان را درمان می کردیم و از بیماران پرستاری می کردیم ،  خواهرم از پیامبر (ص) پرسید: اگر یکی از ما رو سری نداشته باشد و بخواهد بیرون بیاید مرتکب گناه می شود؟ ایشان فرمودند: باید از خواهران دینی اش روسری به امانت بگیردو می تواند در کارهای خیر ودعای مسلمانان شریک شود..وقتی مادر عتبه آمد ازش پرسیدم: آیا تو از پیامبر (ص) این فرموده را شنیده ای؟گفت:بله ….
گفت: بله آن حضرت فرمود: جوانان و نو جوانان اعم از زن ومرد حتی زنانی که در دوران حیض به سر می برند بیرو ن بیایند ودر خیر و دعای مسلمانان شرکت کنند و زنان حائض به قسمت نمازخانه وارد نشوند،  دختر سیرین می گوید: به مادر عتبه گفتم: زن های حائض هم!!!؟ در جواب می گوید: چرا مگر در عرفات نیز حضور ندارند؟
ام عتبه روایت کرده است :با پیامبر (ص) در هفت غزه شرکت کردم ما در چادرها می ماندیم و برایشان غذا آماده می کردیم و از بی مادران و زخمی ها پرستاری می کردیم…(۵)

* ام عتبه در {اسد الغابه}در مورد نسیبه حرف می زند و می گوید او در بیعت عقبه حضور داشت و دوشادوش همسر و پسرش در غزوه اُحُد شرکت کرد و همچنین در بیعت الرضوان و غزوه یمامه نیز حضور پر رنگی داشت و مانند یک جنگجوی شجاع جنگیده و یکی از دستانش را از دست داد- ذهبی نیز در “سیراعلام” می نویسد: درآن روز نسیبه دستش قطع شد در همان روز دوازده قسمت از بدن نسیبه زخمی شد و زمانی که در جنگ یمامه زخمی شد حضرت ابوبکر که خلیفه مسلمانان بود برای ملاقات نسیبه به خانه اش رفت- اسد الغابه الکنی من النساء


*عبدالله پسر زید می گوید: من در غزوه اُحُد شرکت کردم وقتی که بقیه از پیامبر (ص) دور شدند من و مادرم بهش نزدیک شدیم و ازش محافظت می کردیم ، پیامبر (ص)خطاب به من  فرمود : ای پسر ام عماره !  گفتم : بله ای رسو الله؟ فرمود: پرتاب کن من نیز سنگی به سوی مردی که سوار بر اسب بود پرتاب کردم . سنگ به زیر چشم اسب خورد و تعادلش را از دست داد و نا آرام گشت ، اسب و صاحبش زمین خوردند ، من نیز با سنگ به سر آن مرد می زدم و پیامبر با دیدن این صحنه خنده اش گرفته بود و وقتی چشمش به زخم گردن مادرم افتاد فرمود: به مادرت رسیدگی کن و زخمش را پانسمان کن و سپس فرمود: خدایا اینان را از دوستان بهشتی من قرار بده ، گفتم از این به بعد ، هیچ چیزی در این دنیا برام ارزش و اهمیت نخواهد داشت (سیر اعلام النبلاء)
۵
* زنان در طول تاریخ اسلام حقوق خود را در خواست کرده اند
*امام بخاری در کتاب صحیح خود می فرماید : زنی با عبدالرحمن بن زبیر ازدواج می کند و بعد از مدتی عبد الرحمن او را طلاق می دهد و پس از گذشت عده اش با مردی به نام رفاعه ازرواج می کند ، آن زن به خدمت پیامبر (ص) می آید و شکایت می کند که رافعه توانایی انجام رابطه جنسی را ندارد و قسمتی از پیراهن خود را می گیرد و جمعش می کند و با این کار به آلت جنسی شل و ناتوان شوهرش اشاره می کند ، این حرف را در خدمت پیامبر (ص) و جمعی از یارا نش می زند، پیامبر (ص) آن زن را تُف باران نمی کند و او را از خانه اش بیرون نمی کند که چرا این حرف های بی ادبانه را زدی؟ زیرا این حق را به زن داده که از خود وحقوقش دفاع کند!

 اگردر رابطه با این موضوع به فتح الباری مراجعه کنی می توانی ده ها مورد مشابه را مطالعه کنی.
*عکرمه از زبان بانو نسیبه (ام عماره) برای ما تعریف می کند:که به خدمت پیامبر (ص) می رود و به آن حضرت می گوید: می بینم که همه امتیازات برای مردان است ودر هیچ جا اسمی از زن برده نمی شود؟!! پس از این شکوه و گلایه ،آیه ۳۵ سوره احزاب نازل شد مردان و زنان مسلمان و مردان و زنان با ایمان و مردان و زنان عبادت‏پیشه و مردان و زنان راستگو و مردان و زنان شکیبا و مردان و زنان فروتن و مردان و زنان صدقه‏دهنده و مردان و زنان روزه‏دار و مردان و زنان پاکدامن و مردان و زنانى که خدا را فراوان یاد مى‏کنند خدا براى [همه] آنان آمرزشى و پاداشى بزرگ فراهم ساخته است ((۳۵) (۶)


۶
* زن در مقابل بزرگترین مرد می ایستد

………..

اخرج البخاری(۳۰۶) ومسلم(۳۳۳) عن عایشه (رض){ أَنَّهَا قَالَتْ: قَالَتْ فَاطِمَهُ بِنْتُ أَبِی حُبَیْشٍ لِرَسُولِ اللَّهِ -صلى الله علیه وسلم-: یَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّی لَا أَطْهُرُ أَفَأَدَعُ الصَّلَاهَ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ -صلى الله علیه وسلم-: “إِنَّمَا ذَلِکِ عِرْقٌ وَلَیْسَ بِالْحَیْضَهِ، فَإِذَا أَقْبَلَتْ الْحَیْضَهُ فَاتْرُکِی الصَّلَاهَ، فَإِذَا ذَهَبَ قَدْرُهَا فَاغْسِلِی عَنْکِ الدَّمَ وَصَلِّی ” . -صلى الله علیه وسلم-

أخرج البخاری (۱۸۵۵)، ومسلم (۱۳۳۴) عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ -رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُمَا- قَالَ کَانَ الْفَضْلُ رَدِیفَ النَّبِیِّ -صلى الله علیه وسلم- فَجَاءَتْ امْرَأَهٌ مِنْ خَثْعَمَ فَجَعَلَ الْفَضْلُ یَنْظُرُ إِلَیْهَا وَتَنْظُرُ إِلَیْهِ فَجَعَلَ النَّبِیُّ -صلى الله علیه وسلم- یَصْرِفُ وَجْهَ الْفَضْلِ إِلَى الشِّقِّ الْآخَر،ِ فَقَالَتْ: إِنَّ فَرِیضَهَ اللَّهِ أَدْرَکَتْ أَبِی شَیْخًا کَبِیرًا لَا یَثْبُتُ عَلَى الرَّاحِلَهِ أَفَأَحُجُّ عَنْهُ؟ قَالَ: “نَعَمْ “. وَذَلِکَ فِی حَجَّهِ الْوَدَاعِ. قال الحافظ ابن حجر: “ویؤخذ منه جواز کلام المرأه وسماع صوتها للأجانب عند الضروره، کالاستفتاء عن العلم والترافع فی الحکم والمعامله ” فتح الباری: ۴/۷۰

أخرج النسائی فی کتاب النکاح/ برقم: ۳۱۸۵. عَنْ فَاطِمَهَ بِنْتِ قَیْسٍ وَکَانَتْ مِنَ الْمُهَاجِرَاتِ الْأُوَلِ قَالَتْ خَطَبَنِی عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ فِی نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ وَخَطَبَنِی رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ عَلَى مَوْلَاهُ أُسَامَهَ بْنِ زَیْدٍ وَقَدْ کُنْتُ حُدِّثْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَحَبَّنِی فَلْیُحِبَّ أُسَامَهَ فَلَمَّا کَلَّمَنِی رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ أَمْرِی بِیَدِکَ فَانْکِحْنِی مَنْ شِئْتَ فَقَالَ انْطَلِقِی إِلَى أُمِّ شَرِیکٍ وَأُمُّ شَرِیکٍ امْرَأَهٌ غَنِیَّهٌ مِنَ الْأَنْصَارِ عَظِیمَهُ النَّفَقَهِ فِی سَبِیلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ یَنْزِلُ عَلَیْهَا الضِّیفَانُ فَقُلْتُ سَأَفْعَلُ، قَالَ: لَا تَفْعَلِی فَإِنَّ أُمَّ شَرِیکٍ کَثِیرَهُ الضِّیفَانِ فَإِنِّی أَکْرَهُ أَنْ یَسْقُطَ عَنْکِ خِمَارُکِ أَوْ یَنْکَشِفَ الثَّوْبُ عَنْ سَاقَیْکِ فَیَرَى الْقَوْمُ مِنْکِ بَعْضَ مَا تَکْرَهِینَ وَلَکِنِ انْتَقِلِی إِلَى ابْنِ عَمِّکِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ أُمِّ مَکْتُومٍ وَهُوَ رَجُلٌ مِنْ بَنِی فِهْرٍ فَانْتَقَلْتُ إِلَیْهِ مُخْتَصَرٌ ” أخرجه مسلم فی کتاب الإیمان / برقم۲۳۱. و النسائی فی کتاب النکاح/ برقم: ۳۱۸۵ }

عَنْ ‏ ‏ ‏ابْنِ سِیرِینَ ‏ ‏عَنْ ‏ ‏أُمِّ عَطِیَّهَ ‏ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ‏ ‏صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ ‏ ‏کَانَ یُخْرِجُ الْأَبْکَارَ ‏ ‏وَالْعَوَاتِقَ ‏ ‏وَذَوَاتِ ‏ ‏الْخُدُورِ ‏ ‏وَالْحُیَّضَ فِی الْعِیدَیْنِ فَأَمَّا الْحُیَّضُ فَیَعْتَزِلْنَ الْمُصَلَّى وَیَشْهَدْنَ دَعْوَهَ الْمُسْلِمِینَ قَالَتْ إِحْدَاهُنَّ یَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ یَکُنْ لَهَا جِلْبَابٌ قَالَ ‏ ‏فَلْتُعِرْهَا أُخْتُهَا مِنْ جَلابِیبِهَا.. أخرجه الترمذی فی کتاب الجمعه/باب ماجاء فی خروج النساء فی العیدین.برقم:۴۹۵.

{عَنْ ‏ ‏حَفْصَهَ بِنْتِ سِیرِینَ ‏ ‏قَالَتْ:‏ کُنَّا نَمْنَعُ ‏ ‏عَوَاتِقَنَا ‏ ‏أَنْ یَخْرُجْنَ فَقَدِمَتْ امْرَأَهٌ فَنَزَلَتْ قَصْرَ ‏ ‏بَنِی خَلَفٍ ‏ ‏فَحَدَّثَتْ أَنَّ أُخْتَهَا کَانَتْ تَحْتَ رَجُلٍ مِنْ ‏ ‏أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ ‏ ‏صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ ‏ ‏قَدْ غَزَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ‏ ‏صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ ‏ ‏اثْنَتَیْ عَشْرَهَ غَزْوَهً، قَالَتْ أُخْتِی غَزَوْتُ مَعَهُ سِتَّ غَزَوَاتٍ، قَالَتْ کُنَّا نُدَاوِی ‏ ‏الْکَلْمَى ‏ ‏وَنَقُومُ عَلَى الْمَرْضَى فَسَأَلَتْ أُخْتِی رَسُولَ اللَّهِ ‏ ‏صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ ‏ ‏فَقَالَتْ هَلْ عَلَى إِحْدَانَا بَأْسٌ لِمَنْ لَمْ یَکُنْ لَهَا جِلْبَابٌ أَنْ تَخْرُجَ فَقَالَ لِتُلْبِسْهَا صَاحِبَتُهَا مِنْ جِلْبَابِهَا وَلْتَشْهَدْ الْخَیْرَ وَدَعْوَهَ الْمُؤْمِنِینَ قَالَتْ فَلَمَّا قَدِمَتْ ‏ ‏ أُمُّ عَطِیَّهَ ‏ ‏فَسَأَلْتُهَا ‏ ‏أَوْ سَأَلْنَاهَا ‏ ‏هَلْ سَمِعْتِ رَسُولَ اللَّهِ ‏ ‏صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ ‏ ‏یَقُولُ کَذَا وَکَذَا قَالَتْ وَکَانَتْ لَا تَذْکُرُ رَسُولَ اللَّهِ ‏ ‏صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ ‏ ‏أَبَدًا إِلَّا قَالَتْ بَیْبًا فَقَالَتْ نَعَمْ بَیْبًا قَالَ ‏ ‏لِیَخْرُجْ ‏ ‏الْعَوَاتِقُ ‏ ‏ذَوَاتُ ‏ ‏الْخُدُور‏أَو قَالَتْ ‏ ‏الْعَوَاتِقُ ‏ ‏وَذَوَاتُ ‏ ‏الْخُدُورِ ‏ ‏وَالْحُیَّضُ ‏ ‏فَیَشْهَدْنَ الْخَیْرَ وَدَعْوَهَ الْمُؤْمِنِینَ وَیَعْتَزِلْنَ ‏ ‏الْحُیَّضُ ‏ ‏الْمُصَلَّى ‏ فَقُلْتُ ‏ ‏ لِأُمِّ عَطِیَّهَ ‏ ‏الْحَائِضُ؟ فَقَالَتْ ‏ ‏أَوَلَیْسَ یَشْهَدْنَ ‏ ‏عَرَفَهَ ‏ ‏وَتَشْهَدُ کَذَا وَتَشْهَدُ کَذَا؟.مسند أحمد /أول مسند البصریین/ حدیث أم عطیه.برقم: ۱۹۸۵۹.

أخبرنا إسماعیل بن علی وغیر واحد بإسنادهم عن مُحَمَّد بن عیسى حدثنا عَبْد بن حمید، حدثنا مُحَمَّد بن کثیر، أخبرنا سلیمان بن کثیر، عن عکرمه، عن أم عَمَارَه: أنها أتت النَّبِیّ صلّى الله علیه وسلّم فقالت: ما أرى کل شیء إلا للرجال! ما أرى النساء یذکرن بشیء! فنزلت: “إن المسلمین والمسلمات والمؤمنین والمؤمنات “… الأحزاب ۳۵ الآیه. ” أخرجها ابن منده و أبو نعیم
 إِنَّ الْمُسْلِمِینَ وَالْمُسْلِمَاتِ وَالْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَالْقَانِتِینَ وَالْقَانِتَاتِ وَالصَّادِقِینَ وَالصَّادِقَاتِ وَالصَّابِرِینَ وَالصَّابِرَاتِ وَالْخَاشِعِینَ وَالْخَاشِعَاتِ وَالْمُتَصَدِّقِینَ وَالْمُتَصَدِّقَاتِ وَالصَّائِمِینَ وَالصَّائِمَاتِ وَالْحَافِظِینَ فُرُوجَهُمْ وَالْحَافِظَاتِ وَالذَّاکِرِینَ اللَّهَ کَثِیرًا وَالذَّاکِرَاتِ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُم مَّغْفِرَهً وَأَجْرًا عَظِیمًا ﴿۳۵﴾

حه سه ن پینجوینی

ترجمه از کوردی : نارنج بایزیدی آذر

نارنج بایزیدی آذر

@ مترجم @ آذزبایجان غربی - مهاباد

نوشته های مشابه

‫2 نظرها

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

لطفا نظرات خود را با حروف کوردی یا فارسی تایپ کنید
نظرات حاوی مطلب توهین آمیز یا بی احترامی به اشخاص ، عقاید دیگران، و مغایر با قوانین کشور منتشر نمی شود
نظرات پس از تائید منتشر می شود
بستن