دل نوشتهکوردی

غـــروبت بۆ من ســرورە ، ئەی ماهی نوور

ئــیلاهی! ئـەی خاوەنی غروب و تڵوع و سەحەر! وا جارێکی دیکە و لە ڕۆژێکی نوورینی دیکەی مانگی نوور و خۆشنودی و لێبوردنتدا هاتینەوە بەر ئاستانەی ” مەغفیرەت و مەرحەمەت و مەحەببەت”ت.

پەروەردگارا! وا ئێمەی بەندەی موشتاقی دیدارت بە لێوی شەقاربردووی وشک و، زمانی تەڕی پڕ بە نزا و زیکرو، گەدەی هەڵگوشراوی خاڵی و، پڕ لە باوەڕ و عیشق و مەحەببەتەوە خۆمان لە بەردەم میوانی ئازیزی ” ڕەمەزان “ی ڕەمزی ئیماندا دەکەینە قوربانت.

ئـــــەی مـەعـبودە مەحبوبەکەی دڵە موشتاق و تامــەزرۆ! وا ئـەمجارەش بە جەستەی خەستەی خاکینی شەکەت و ماندوومانەوە، بە تروسکەیەک لە ئیمان و عەهد و پەیمانەوە، بە دونیایەک ئومێد و تامەزرۆیی و شەوقی ویساڵەوە ” سەحەرخێزان”و، بە زمان و دڵ و گوێ و گیان و چاوی بە ڕۆژووەوە ڕۆژێکی دیکەی پڕ نوور دەگەیەنینە غروبێکی نوورینتر و ساتەوەختی بێدەنگی پڕ لە نەغمەو دەنگی نزاو تکا.

ئــــیلاهــی! ئەوا ئێمە تەنافی کاتژمێرەکانی کاتی سەحەر گرێ دەدەین لە وەختی ” افطار” و بەربانگ و، نەمانی تینوویەتی زاری تەژنە و تەژنەتربوونی دڵەی تینوو و، کاتی تەڕبوونەوەی دەمارەکان و مسۆگەربوونی پاداشتی نەبڕاوە و ڕەزامەندی و قبوڵبوونی ڕۆژووی ڕۆژمان.

یـارەب! ئێمە دەزانین کە بەم نزا زەلیلانەی غـروب و بەم تکایانەی ساتی بەربانگ تینوویەتی کۆچ دکات و بارگەی دەپێچێتەوە و دەمارە وشک هەڵهاتووەکانیشمان تەڕ دەبنەوە و چاوەڕوانی پاداشتی نەبڕاوەت دەکەن، بەوەرناکەین تۆی ئازیزیش لەوە زیاتر لە چاوەڕوانی ڕازی بوون و گیرابوونی نزاکانمان بمانهێڵیتەوە.

ئەی مەحبوبی دڵی بێ دڵانی دڵدار! دڵمان کورسی عەرشی مەحەببەتی تۆیە و بێ حزووری تۆ بوونی نییە، ئێمەی ” بێ دڵ ” بە یادی تۆی یاری مەحبوبەوە هەمیشە دڵگەرمی دڵداری کردنین، دەسا تۆش ئەی یار و یاوەرە یاریدەرەیەکەمان، دڵمان بدەرەوە و دڵنەواییمان بکە ئەی دڵنەوازی دەهەندەی دڵاوا .

خوایەگیان! ئەی ئەو میهرەبانەی کە ڕۆژت دروستکرد بۆ کار و فەرمان و، شەوت خوڵقاند بۆ ئیستراحەت و پشوودان! ئێمەی بەندەی ” صائم”ت سبەینیا و لە سەحەردا و لەگەڵ خواردنی ” لوقمە لوقمە”ی خواردنی ” سحوری” و پارشێو و بە دەم ” قومە قومە”ی داوای بەخشش و لێبوردنت دەکەین و بەو هیواین بمانخەیتە ڕیزی ئەوانەوە کە { وبالاسحارهمیستغفرون }.

ئەی کەریمی خاوەن کەرەمی بێ چوون! ئێمەی ناچیز و ئاتاجی مەرحەمەتی بی ئەنداز و مەحەببەتی بێ هاوتات، لەم مانگی نوور و دابەزینی نووری قورئاندا زیاتر لە مانگ و ڕۆژ و کاتەکانی دیکە ڕووی دڵمان لە ئاستانەی ڕەحمەتت ناوە و زێدەتر لە جارانیش ڕوومان لە مزگەوت و سوجدەگا و ماڵەکانت کردووە، لەوەش زیاتر هەندێ لە ماڵە بێ تفاقەکانی خۆیشمان کردووەتە مزگەوت و مەجلیسی زیکر و ناوی تۆی خاوەن جەلال و جەمالی تێدا بەرز و پیرۆز ڕادەگرین، هەر لەوێ و لەو شوێنە پیرۆز بووانەشدا نوێژ و زیکر و تەسبیحات و تەراویح ئەنجام دەدەین و شەو و ڕۆژەکان زیندوو ڕادەگرین، بۆیە چاوەڕوانین فریشتەکان دەورمان بدەن ڕەحمەتت دامانپۆشێت.

خوایەگیان! ئێمە وازمان لە هەندێ کار و سەرقاڵی هێناوە بۆ ئەوەی تۆی مەزن لێمان ڕازی ببیت، هەروەک نەمانهێشت کار وکاسبی و سەرقاڵییەکانی ژیان قیامەت و زیکر و یادی تۆ و نوێژ و خێر و زەکات و بەخشینمان لە بیر ببەنەوە، دەسا خوایەگیان تۆش بە لوتفی خۆت لە ناو جەمع و کۆمەڵێکی زۆر باشتر لە ئێمەدا بیر و زیکرمان بکەو فرامۆشمان مەکە.

ئەی خواوەندی خاوەنی قەهر و مەخگحەببەت! باش دەزانی کە ئیمە هەموو ئەم کارانەمان بە دڵ و باوەڕەوە و، هێندێکی کەمی لەبەر ترس و توڕەبوون و خەشم و سزای تۆ ئەنجامداوە، بەشێکی ئێجگار زۆریشی لەبەر عیشق و مەحەببەت و ئەوینی زۆرمان بۆ زاتی وەدود و مەحبوبت ئەنجام داوە، لەوانەیە بەشێکیشی لەبەر پاداشت و نیعمەت و خێرە نەبڕاوەکانت بووبێت، دەسا تۆش ئەی خوای گەورە و بە توانا، لە قەهرو خەشمت بمانپارێزە و بە عیشق و خۆشەویستیت ڕازی و دڵخۆشمان بکە و بە نیعمەت و خەڵاتەکانیشت پاداشتمان بدەرەوە و کەرمکە پێمان.

خوایەگیان! گیانمان بە قوربانت، ئەڵبەت ” موفتی زادە ” گوتەنی: نەک گیانێ سەدگیان، ئێمە تامەزرۆیانە و شەیدایانە و عابیدانە پێشوازیمان لە مانگی پڕ خێری ڕەمەزان کرد و هێندەش کە دەتوانین هەوڵ دەدەین جون و شایستە میوانداری میوان و خەڵاتە گرانبەهاکەت بکەین.

ئیلاهی ! تۆ لە قورئانە پیرۆزەکەتدا و سەروەری نازداریش لە فەرموودە شیرینەکانیدا باسی خێر و پاداشتە فراوانەکانی ئەم مانگە نوورینەتان بۆ کردووین، خوایەگیان ئێمەش ـ بەم کەم تفاقییەی خۆمانەوە ـ چاومان لە هەموو خێر و خەڵات و پاداشتەکانی ئەم مانگی نوورەیە و ئومێدی زۆریشمان بە مەغفیرەتە و مەرحەمەت و کەرم و بە خششی تۆ هەیە و گومانی باشمان بە خوایەتی زاتی خاوەن عەتا و نیعمەتت هەیە، هەر بۆخۆشت فەرمووتە: { ٲنا عند حسن ظن عبدی بی… } دەی ئیمە گومانی زۆرمان بە ڕەزامەندی و خۆشەویستی و لیقا و دیدار و دواجاریش بە بەهەشت و مەقامە بڵند و بەرزەکانی فیردەوس و عیللیین هەیە، دەتوخوا خوایەگیان بە ناوی خۆت سوێندت دەدەین کە بێ بەشمان مەکە و دڵۆش و ڕازیمان بکە و شوێنە زۆر باش و بەرز و بڵندەکانمان پێ ببەخشە.

ئەی خوا ئازیزەکەی دڵی خوا دۆستەکان! ئێمە بە دڵ وگیان و بە باوەڕی پتەوەوە ڕووژوی ڕەمەزان دەگرین، دەخوازین تۆش بەکەرەمی بێ ئەندازە و دەسەلاتی خوایانەت هەر لە دیەی یەکەمی ئەم مانگەدا لە گوناهەکانمان خۆش ببیت، لە دیەی دووەمیشدا بەزەییت بە حاڵی شڕۆڵ و کڵۆڵ و تفاق و تووێشووی خێر و حەسەناتماندا بێتەوە، لە دەیەی سێهەم و کۆتایشدا ئازادت کردبین لە قەهر و سزا و لە هەرچی قسوور و کەمتەرخەمی و کرچ و کاڵی و ناتەواوییەک کە هەمانبووە، تووەکو بچینە ڕیزی ئەوانەوە کە پاک بووبینەوە لە گوناهی لەوەو پێشما و ” ایمانا و احتسابا ” لێت قبوڵ کردبین و لە ژەنگ و ژاری گوناە پاکت کردبینەوە.

ئەی دۆستە بێ وێنەکەمان و ئەی ئارامی گیان و مایەی ئاسودەیی دڵەی بێ قەرارمان! تکا دەکەین تکا، ببە بە دۆستمان و لە تاریکی ستەم و گوناهو غەفڵەت دەرمان بهێنە و بمانخەرە ناو ڕوناکی و ڕۆشنایی ئێمان و باوەرەوە

خوایەگیان! خۆت باش دەزانیت کە ئێمە عەیامێکە ئیمانمان پێ هێناویت ـ ئەگەرچی ئیمانەکەمان کرچ و کاڵ و لاوازە ـ ئەوەتا خۆت لە پەیامە پیرۆزەکەتدا فەرمووتە: { اللە ولی الذین امنوا یخرجهم من الظلمات الی النور… } دەسا خوایەگیان بمانکە بەندەیەکی ئیماندار و وەلی و دوستی خۆت و تۆش ببە بە وەلی و دۆست و پشت و پەنامان ” یاولی”.

ئەی بەخشەری گیان و مایەی ژیان و هێزی مان و ئارامی گیان! وا ئێمە بەدەم زمانی بەڕۆژووە و لەم ساتی گیرابوونی نزاوپاڕانەوەیەدا، هاتووینەتە حزوورت و دڵنیات دەکەین لەوەی کە ئۆقرە و ئارام ناگرین و کۆڵ نادەین لەنزاو تکا و پاڕانەوە تاوەکو لێمان نەبوریت و دڵخۆشمان نەکەیت بە بەخشین و لێبوردن و مەرحەمەتت، جارێکی دیکەش دڵنیات دەکەین کە تاوەکو شیرینی ئیمان و باوەڕمان پێ نەچەژیت ژیانمان تاڵ دەبێت، ئۆقرە و ئارام ناگرین تا ناو و یاد و زیکرت لەسەر زار و لە نێو زەین و لە ناخی دڵماندا نەبێتە میوانێکی ئازیزی هەمیشەیی، بەردەرکای ڕەحمەت و ” اجابﺓ الدعوﺓ ” ی تۆی ” مجیب” یش چۆڵ ناکەین و بە جێ ناهێڵین تا لێمان خۆش نەبیت و بە نیگایەکی کەریمانە و ئیلهامێک بۆ دڵی تاسەوسەندوومان موژدە و مزگێنی لێخۆشبوون و ڕازی بوونت نەکەیتە خەڵاتمان.

خوایەگیان ! ئێمە بەم گومانە باشەوە هاتووینەتە دیوانت، قەت باوەڕ ناکەین توش نائومێدمان بەکەیت، نک ئەوە بڵکو دەمانەوێ مەقامی ” بەندە ” و خواناسێکی خواپەرەستی خوادۆستمان پێ ببەخشیت کە لە دەروازەی ” ڕەییان” ەوە بێینە ماڵە لێوان لێو لە ناز و نیعمەتەکەت و لەگەڵ خۆشک و برا ” صائم”ە کاندا کۆڕ و مەجلیسمان گەرمەر لە تەراویحەکانی شەوانی قەدر بکەین.

مودریک عەلی عارف

از طريق
عبدالله علی پور
منبع
http://sozimihrab.org
برچسب ها

عبداللە علی پور

@نویسنده و مترجم @ آذزبایجان غربی - نقده @ شغل : دعوتگر دینی و فعال مدنی

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

لطفا نظرات خود را با حروف کوردی یا فارسی تایپ کنید
نظرات حاوی مطلب توهین آمیز یا بی احترامی به اشخاص ، عقاید دیگران، و مغایر با قوانین کشور منتشر نمی شود
نظرات پس از تائید منتشر می شود

همچنین ببینید

بستن
بستن