ادبیاتشعر

میوانی شەوی میعراج له سۆزی مێحراب

سۆزی مێحراب

به ناوی ڕاگری ئەرزو سەماوات
له سان و نەزمی دا چی هات و داهات
دەرو دۆڵ و چیای ڕاخست له بەر پێ
له سەریان لەنگەری پێ گرت سەماوات
سەما کەوته سەما و فرمێسکی باراند
زەویش وێرای سەما کەیفی بە سەر هات

زەوی خەمڵا سەما گریا به جارێک
هەتا جیننو فریشته بۆ سەما هات
هەڵاوەسران به تەنزیم مانگ و پەروین
له ژووری سەر به ئاسمان و سەماوات
گەری گەردوون گەرا لەورا نیزامی
هەرای ئەحسەن له کوللی ماسوا هات
بەرابەر ناوی خۆی نووسی حەبیبی
درا مزگێنی ناوی موستەفا هات
زهووری کرد گووڵی سەر تۆپی ئینسان
نموونەی نەسلی ئینسانه تەها هات
دڵی عالەم هەموو پشکووت به نووری
نیدای تەها له وان ڕابو به گوڕ هات

خودا قوڕئانی خۆی به دیاری دایه
به تاها و ئەحمەد و یاسینی ناو هات
به ئەمری حەق فریشته سەر نەوی بوون
هەموویان سووجدەیان بردێ نیدا هات
له ئاسمان و زەوی هەر چی وڵاته
زهووری دینی وێنەی شەو چرا هات
به مزگێنی درایه چینی ئینسان
ئەوه تیشکی جەماڵی مستەفا هات
له کن یەزدان بڵاوه حورمەتی ئەو
شیفاعەت بۆ گوناهی ئوممەتی هات
له چاوان داڕژان فرمێسکی شادی
که بۆ تاوان کەران ئەمری تکا هات
به پێی خواسی هەڵاتم بۆ پەناگای
له شایی ئەو تکاکارەی شیفام هات
پەنام هێنا به زاتی بێ نەزیرت
پەنا هەر تۆی به غیر از تۆ پەنا قات
سەری لێ گێژه ئەسڕاڕی نیزامت
دڵ ئارامی له تۆ ڕاو له پەناگات
به خاتر ڕۆژی ڕوون و تاری شەوگار
که هەر تۆ ڕاگری وانی به ئیسبات
پلەی بەرزی بەشەر لەو هۆیە ڕایه
که خۆی ناسی به وەی قوڕئانی بۆ هات
له شەودا دەعوەتی یاسین به جێ هات
له شەو دایه قەڵای مردان به ئیسبات

خودا ئەو شەوڕەوەی شایانی ئەو دی
هەتا ئیسباتی کا دەعوای ڕیساڵات
له خەودابوو، له شەودابوو تەدارەک
له میوانی به شەودایه، کەماڵات
له دەریای ڕەحمی حەق ڕەحمەت دەبارێ
له بۆ ئینسان نیدای عەفووی خەتا هات
به خاتر حوڕمەتی میوانی نازدار
له مەحشەر وەنگرێ هەرچین به سەر هات
خەتاکاره که ئینسان دوور له تۆیه
له تۆ نزیکتری کەس نییه به ئیسبات
که من ئینسانی چاک و چاکه ئاکار
دەگەڵ دەستەی کەمانم کەی له داهات
ئەوەی ڕێی چاکەیه من لێی تەریکم
له بۆ شەیتانه دەسڕەنجم به داهات
بەرەو ناکاری بەدخۆیی له تڵ دام
مەگەر بای ڕەحمەتت بمخاته سەر ڕات
وەخۆ کەوتم پەنا بۆ کێ بەرم من
بەغیرەز تۆ به خوایه چیم له دەس هات
هەچەن لێرەو لەوێم دا بیرو ڕوانیم
پەنا چاتر نەبوو غەیرەز پەناگات
ئەوه خۆم خسته دەریایی بەزەی تۆ
ڕزام هەر چی نەسیبم کەی له داهات
نییه هەچ کەس له مردن خۆ وەشێرێ
له دەس مردن نەجات هەیهاته، هەیهات
به غیرەز تۆ خودایه هەر چی گیانه
دەبن بێ گیان، سەرئەنجامی هەچی هات
هەچی گیانه پەنا دەگرێ له لای تۆ
له تۆڕانه هەچی هەسته وەگیان هات
خودایه هەر چی بم بێ شک له تۆڕام
له لای تۆم جێگەیه ئاخر به سەرهات
سولەیمان یانه ئەسکەندەر بێ ئینسان
به بێ لوتفی خودا گێژەو گەداو لات
خودایه گەر له دنیا دەس به تاڵ بم
له مەحشەر کێیه بێ ماڵان پەنا دات
“عومەر” داوایەتی دنیاو قیامەت
به سەر بەرزی بژی تا دێته دەرگات
دەزانم ئەو دەمێ هەر کەس ئەتۆی بێ
ئەتۆی بەسه هەرای هەر هەست و ئاوات

 

نوسه ر : عمر مدرسی – مهاباد

عمر مدرسی

استان آذربایجان غربی - مهاباد نویسنده و شاعر و امام جماعت مسجد

نوشته های مشابه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

لطفا نظرات خود را با حروف کوردی یا فارسی تایپ کنید
نظرات حاوی مطلب توهین آمیز یا بی احترامی به اشخاص ، عقاید دیگران، و مغایر با قوانین کشور منتشر نمی شود
نظرات پس از تائید منتشر می شود
بستن