خانواده

پیامبر (ص) چگونه با زنان رفتار می کرد؟

پیامبر(ص) با زنان مهربان بود!


حضرت  محمد تمام توان و قدرت خود را برای ارائه رساله ای در مورد زنان صرف نمود و مسیری را که دنبال می کرد کاملاً واضح و آشکار بود.
حد اقل حدود یک سوم زنان در طول زندگی شان به شکلی از اَشکال گوناگون خشونت و تندروی و آزار و اذیت رنج می برند و این عمل همه ساله نسبت به چهار میلیون از زنان در آلمان، و چهار میلیون زوج در ایالت های آمریکا اعمال می شود.
بدون شک در وجود زنان نوعی ضعف وجود دارد، ولی این ضعف یک ضعف زشت و نکوهیده نیست و  هرگز منفی نمی باشد ؛ تازه  باید آن را تحسین آمیز و خوب دید ؛ چرا که ضعیف بودن زن از نظر بنیه جسمی می باشد نه عقلی و فکری !

هر چند این خود باعث می شود که زن توان و قدرت انجام بعضی از کارها را در جامعه نداشته باشد ، ولی در عین حال کار و هنرهایی از دست او ساخته است که شاهکار بوده و هرگز از دست مردان بر نمی آید ! پس هیچ کس نمی تواند به خاطر این امر ، رنان را مورد سرزنش قرار دهد.

از سوی دیگر شایسته است به این اختلاف و تفاوت در آفرینش جسمی زنان با مردان به دیدی ستوده و تحسین آمیز نگاه کنیم …

زنان  دارای احساسی لطیف و نرم و طبعتی آرام هستند و وجود این حالت زیبا در زنان جای هیچ شکی نیست و این خود باعث برتری آنان می باشد
رسول اکرم (ص) به خوبی این ویژگی زنان را به خوبی درک کرده و از آنان در برابر آزار و اذیت جسمی و معنوی محافظت و حمایت می کردند و محبت و مهربانی ایشان نسبت به زنان به مناسبت های گوناگون آشکار و روشن می باشد .

 رسول اکرم (ص) دائما نسبت به زنان سفارش نیک رفتاری می کردند، و به یاران خود می گفتند (استوصوا بالنساء خیرا)و زمانی که در حجه الوداع بودند این سفارش را تکرار کردند ، و ایشان زمانی که هزاران نفر امت از اقوام مختلف در آنجا حضور داشتند آنان را مورد خطاب قرار داده و به آنان دستور دادند که نسبت به جامعه زنان دادگر باشند  و این خود نشانه اهمیت این وصیت و سفارش در نزد رسول اکرم (ص) بود که در آن مکان قسمت خاصی از خطبه و سخنان خود را به این موضوع اختصاص دادند!
پیامبر اکرم (ص )در آن روز فرمودند ( استوصوا بالنساء خیرا فانما هن عوان عندکم) با زنان به نیکی رفتار کنید ؛ چراکه آنان تحت قیمومت و مسئولیت شما هستند.
 هر چند قیومت زنان در دست مردان است و طلاق نیز در دست آنان قرار داده شده است ، ولی باید توجه نمود  این امتیازی بر ای مردان و ضعفی برای زنان به شمار نمی آید .
رسول اکرم (ص) می فرمایند: خیرکم خیرکم لاهله و انا خیرکم لأهلی.
بهترین شما کسی است که با همسر و فرزندانش خوب رفتار کند و من از همه شما در این زمینه برترم .

کاملا واضح و آشکار است که رسول اکرم (ص) در این جمله زیبا و واضح خود زنان را در قدر و مکانت با مردا ن برابر دانسته و هیچ وقت زنان را نسبت به مردان ناقص ندانسته اند ؛پس می فر مایند ( إن النساء شقاق الرجل) همانا زنان همتای مردان هستند
ابن اثیر می گوید: شقائق الرجال به معنی شبیه بودن و مثل آنها بودن است.

 همانطور که رسول اکرم (ص) مسلمین را از خشونت نسبت به زنان برحذر داشته ، دستور می دهد که در تعامل با او نیکو رفتار کنند ؛ حتی اگر از رفتاری از رفتارهایش بدش آمد نباید این را بهانه ای برای بدرفتاری با او قرار دهد آن حضرت می فرمایند: لا یفرک مؤمن مؤمنه إن کره منها خلقا رضی منها آخر  زوج مومن همسرش را به خاطر ضعفی که در او می بیند رها نکند ؛ بلکه به این بیندیشد که اگر همسرش صفتی نکوهیده دارد قطعاً صفات شایسته ای دارد که باید بدان دل خوش کند.
و این کلام خداوند عزوجل در قرآن کریم هیچ شکی را در این باره برجا نخواهد گذاشت که می فرمایند

 هان اى کسانى که ایمان آوردید این براى شما حلال نیست که بزور از شوهر رفتن زن میت جلوگیرى کنید، تا بمیرد، و شما ارث او را بخورید، و در مضیقه‏شان بگذارید تا چیزى از مهریه‏اى که از شما گرفته‏اند به شما برگردانند، مگر آنکه عمل شنیع روشنى مرتکب شده باشند، که در این صورت تضییق جایز است، و با زنان بطور شایسته معاشرت کنید، و اگر از آنان بدتان مى‏آید باید بدانید که ممکن است شما از چیزى بدتان بیاید که خدا خیر بسیار را در آن نهاده باشد (
و اگر خواستید به جاى همسرى که دارید همسر بگیرید، حتى اگر همسر اول یک پوست گاو پر از طلا کابین داده‏اید نباید چیزى از آن را پس بگیرید، چگونه و بچه مجوزى پس بگیرید با اینکه پس گرفتن آن بهتان و گناهى آشکار است 
حتی بدون توجه به اینها اگر با وسعت دید بهتری به عطوفت و مهربانی رسول اکرم(ص)در رابطه با چگونگی رفتار و برخورد ایشان با امهات المؤمنین در منزل خود که روش عملی آن بزرگوار می باشد و بیانگر این مطلب می باشد که این جملات و کلمات دلنشین فقط برای تسکین و آرامش زنان نمی باشد بلکه حقیقتی است که هیچ شکی در آن نیست .

و این کلمات و جملات زیبا و رفتار ها در تمام طول روز و تمام لحظه ها در خانه رسول اکرم (ص) ابراز می شده است.

و ما این را نمی گوییم بلکه مسلمانان جهان براین موضع در حیات رسول اکرم (ص)در مورد آزار و اذیت و ناراحت کردن زنان اتفاق نظر دارند .

و جدای از همسران و زنان مسلمین این موضوع هم در مورد زنان مشرکین هم صدق می کند .در بعضی مواقع خود ایشان مطالب را برای زنان تفسیر و توضیح می دادندبدون اینکه آن را به تأخیر ویا به زمان دیگری موکول کنند و این خود برای درک مهربانی و عطوفت ایشان نسبت به زنان کافیست.
روزی ابوبکر (رضی) به سوی منزل رسول اکرم (ص) رفتند زمانی که به آنجا رسیدند از بیرون صدای بلند دخترش عایشه(رضی)را شنید ،پس داخل شدند و خواستند دست روی ایشان بلند کند ، و گفت مگر نمی دانی صدایت را روی رسول اکرم بلند کرده اید.در این زمان رسول اکرم آمدندو او را از این کار منع کردند ، و ابوبکر(رضی) عصبانی از آنجا خارج شدند. پس در حالی که خارج می شدند پیامبر اکرم (ص) به عایشه گفتند خوشت آمدکه چگونه تو را از دست آن مرد نجات دادم؟ بعد از چند روز ابوبکر (رضی) تصمیم گرفتند به خانه پیامبر بروند ، دید که عایشه  نزد رسول اکرم (ص)است و با ایشان آشتی کرده اند پس گفت: همانطور که مرا وارد دعوایتان کرده اید باید در صلحتان نیز شرکتم دهید.پیامبر فرمود: موافقیم موافقیم.
و در اینجا محبت و مهربانی رسول اکرم (ص)از حد گذشت و بالاتر از محبت پدرش بود و درست است که می خواست او را به خاطر اشتباهش تنبیه کند ولی پیامبر با مهربانی و عطوفت خود مانع از این کار شد.
شاید اشتباه همسر ایشان خطا بزرگی بود،و این خطا هم جلوی شخص دیگری بود، و این برای رسول اکرم تلخ و ناراحت کننده بوده باشد ؛ ولی با این حال ایشان با مهربانی و عطوفت خود با این موضوع برخورد کردند و به ضعیف بودن عایشه رحم کردند  و او را به خاطرمردانگی و غیرتش بخشید و عصبانی نشد و با کمال آرامش از او گذشت و اورا بخشید .
پس این مهربانی است که در قلب پیامبر اکرم (ص) بود!
در آنچه را که پیشتر ذکر نمودیم هیچ شکی نیست و قطعا عطوفت و مهربانی ایشان نسبت به یتیمان بیشتر و بزرگتر بوده است ،و حتی این رحم و عطوفت نسبت به بیوه زنان بی کران می باشد.
و به این خاطر است کسی که برای رفع مشکلات بیوه زنان تلاش می کرد در نزد رسول اکرم (ص) مقام و منزلتی داشت که در تخیل هیچ کس نمی گنجید ، همانطور که ایشان می فرمایند: اجر و پاداش تلاش کردن برای بیوه زنان و مساکین مانند جهاد در راه خدا و یا قیام اللیل و روزه دار بودن می باشد.
این همه فضل و عظمت از چیست!!
رسول اکرم (ص) در این امر از همه مردم سریعتر و جلو تر بودند و در آن هیچ تأخیری نمی کردند . عبدالله بن اوفی از رسول اکرم روایت می کند که ایشان هیچ وقت همنشینی و راه رفتن با مساکین و بیوه زنان را کسر شأن ومایه ننگ نمی دانستند .و همچنان در تلاش برای رفع نیاز های آنان بودند.
و چیزی جالب تر از آنچه ذکر کردیم آن عطوفت و مهربانی رسول اکرم (ص) نسبت به کنیزان می باشد و آنان را از زنان دیگر جدا نمی دانستند. انس بن مالک روایت می کند که ایشان می فرمایند: (إن کانت الإمهمن إماء أهل المدینه لتاخذ بید رسول الله علیه و سلم فتنطلق به حیث شاءت).
به تعبیر ابن حجر در مورد آن می گوید: اشاره به اخذ الید به این معنی است حتی اگر نیاز او در خارج از شهر بود از ایشان در خواست مساعدت کردند در آن مورد، و این خود دال بر تواضع و مبرا بودن آن حضرت از انواع کبر می باشد.
حال یک سوال
آیا تا بحال شنیده اید که رهبر یک کشور و یا فرمانده ای شخصاً برای برطرف نمودن نیاز زن بیوه و بی سرپرستی اقدام کرده و با او به سو و آن سو برود؟!

اینگونه بود رفتار پیامبر  و فرقی نمی کرد که خدمتکار باشد یا کنیز! آیا تابحال کسی چنین کرده است؟!!
قطعا این رفتاری را که از رسول اکرم می بینیم دلیلی بربیان نبوت ایشان می باشد، و تا بحال چنین رفتار بزرگ منشانه ای در کسی دیده نشده مگر از رسول اکرم (ص)…

همین است که  خداوند می فرمایند: (وما ارسلنا ک إلا رحمهللعالمین).

منبع : اسلام ویب

ترجمه : مژگان جواهری

نمایش بیشتر

مژگان جواهری

@نویسنده و مترجم @ آذزبایجان غربی - مهاباد @ مدرس و فعال دینی

نوشته های مشابه

یک نظر

  1. سلام عالی بود دوست دارم ارتباط بیشتری با نوشته هایت بگیرم در سخنرانی هایم استفاده کنم عالی بود درود سپاس
    چگونه دسترس شطرنجی پیدا کنم راهنمایی فرمایید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن