ادبیاتشعرکوردی

دەعوەتی سروشت

(فَانظُرْ إِلَىٰ آثَارِ رَحْمَتِ اللَّهِ کَیْفَ یُحْیِی الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا إِنَّ ذَٰلِکَ لَمُحْیِی الْمَوْتَىٰ وَهُوَ عَلَىٰ کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ)
[روم /۵٠]

سه‌یری ئاسه‌واری (په‌یدا بوان به‌) بارانی خوا بکه‌ (وه‌ک کشتوکاڵ و گژوگیا و دار و دره‌خت)


چۆن زه‌وی زیندوو ده‌کاته‌وه‌ دوای مردن و وشک بوونی ..
به‌ڕاستی هه‌ر ئه‌و خوایه‌ زیندوو که‌ره‌وه‌ی مردووانیشه‌ و
هه‌ر ئه‌ویش به‌ده‌سه‌ڵاته‌ به‌سه‌ر هه‌موو شتێکدا.

کاتێ کە بەهاری تەبێعەت دێتە پێش ،

دەنگ و رەنگی وڵات ئەگۆڕیێ،

بوونەوەر لیباسی تازە ئەکاتە بەر؛

خەڵکی هەر یەک بە بیرو بۆچونێ ،

رو ئەکەنە دەشت و دەرو شاخ و چیاکان؛

هەر چەن لە زاهێر شێوەی چونە دەرەکان وەکو یەکن!

بەڵام بیرەکان جیاوازن؛

یەکێ راۆچیە و کەۆ بە دەستە و تفەنگ لە شانە؛

یەکێ لە بیری رابواردنە و چونەکەی بۆ گەشت و سەێرانە؛

یەکێ بۆگژو گیا هاوردنه؛ بەشێ لە بەهار بردنە؛

یەکێکیش بۆ خوێندنەوەی کتێبی تەبێعەت و عاڵەمی هەستیە و دەرس وەر گرتنە؛

تا بە بینینی ئاسارو دەسکاری بە دیهێنەری ئەم بونەوەرە جوانە؛

وەزیفەی خۆیان بناسن و ئیتاعەت و گوێ ڕایلی خۆیان دەر ببڕن و
سەری کڕنوش و بەندەگی بۆ خاوەنی ژیان دا نەوێنن!!.

هاوڕێانی خۆشە ویستم ئێوە لە کام دەستەن؟!

ئەوا سرشت بە زوانی حاڵ بانگەواز ئەکا و ئەڵێ :

ئازیز! سەیری تەبێعەت کەن ، که چۆن به جوانی ئەدرۆشێ/
ئەم لیباسەی له کوێ هێنا ، کەوا بەم شێوه ئەی پۆشێ !/

ئازیز بـڕوا ئەۆ گـۆڵانه ،کەوا هەر یەک له رەنگـێکـن/
هەر یەک دارای بـۆنێ خاس و ، دڵ رفێن و قەشـەنگێکن !/

ریشەی هەموان له یەک خاکەو، هەواو بانیان یەک هەوایه/
ئاۆوتێشکی خۆریشیان یەک، بەڵام رەنگ و بۆن جیایه!/

سەرنج بده‌ن زۆر به وردی ، بۆ ئەو گەڵا و بەرگی داره !/
دوێنی نەیبو! له کوێ هێنای؟ لای کام خەیات لەم بازاره/

سەێری خۆت و ئەترافت که، هەمو عالەم به تێکڕایی !/
ئەڵی هەموی دروس بونی، بێ مەبەس بێ و به خۆڕایی؟!/

ئازیز ! هەرگیز بڕۆا ناکەم ، وەهابیرێ رێ کەوێ لات!/
وەها فیکرەێ له مێشکت بێ و هەڵە بونی له نێو بڕوات !/

ئەم هەمو نەخش و نیگارەی،که وا خالق به تۆی داوه !/
ئەم هەمو نەزمه بێ وێنەی ،له ناۆ عالەم له بەر چاوه !/

یا ئەم تەغیرو گۆڕیانەی، له ناۆ ژینگە که ئەی بینی !/
له سەر سەۆزی بەهـارانی ، تاداخ و سوری هاوینی !/

له گەل زەرد بونی پاییزی، یاسپـــی بونی زستانی !/
به سەرکەوتن له شاخ وداخ،به رابواردن ،به وستانی!/

هەمو کاتی مامۆستایه و، فیر کەره بۆ خوێنکاری ژیر/
ئەڵێ پێمان به زوانی حاڵ ، قیامەتتان
مەبەن له بیر !/

چونکه لەم دۆنیا ،(غەریب) ن قەد به غۆربه ت مەبەستن دڵ/
له بیر سازینی ماڵا بن ، مەغـرور مەبــن به کەپـرو گۆڵ !/

ئیسماعیل رزائی (غه‌ریب) کرماشان حێکمەت ئاوا/

از طريق
اسماعیل رضایی
منبع
sozimihrab
برچسب ها

اسماعیل رضایی

استان کرمانشاه - شهرستان کرمانشاه شاعر و فعال دینی

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

لطفا نظرات خود را با حروف کوردی یا فارسی تایپ کنید
نظرات حاوی مطلب توهین آمیز یا بی احترامی به اشخاص ، عقاید دیگران، و مغایر با قوانین کشور منتشر نمی شود
نظرات پس از تائید منتشر می شود

همچنین ببینید

بستن
بستن