حدیثشخصیت ها

وفات عالم ربانی و محدث نامی ، علامه دکتر نورالدین عتر

علامه دکتر نورالدین عتر  در سن ۸۳ سالگی پس از گذشته ای درخشان و خدماتی بی نظیر به حدیث نبوی و دعوت اسلامی جان به جان آفرین تسلیم نمود

علامه دکتر نورالدین عتر را بشناسیم

او امام و علامه و مفسر و محدث و حافظ و فقیه استاد علامه دکتر نورالدین عتر که در نسب به حسنی ها می رسد ، از لحاظ مذهب حنفی بود ، در شهر حلب چشم به دنیا گشوده بود ، اخیرا در دمشق سکونت داشت ، در روایت و درایت حدیث دارای سابقه درخشانی بود ، در بخش حدیث نبوی به تدریس و تحقیق و نگارش می پرداخت .

از خانواده اصیل و اهل علم و تقوی و نیکی متولد شده است و در علوم شریعت و حقیقت دارای قدم های راسخی بود .

علامه دکتر نورالدین عتر در شهر حلب و درسال ۱۹۳۷ میلادی متولد شد . پدرش ، حاج محمد عتر یکی از شاگردان خاص و ممتاز علامه بزرگوار امام و شیخ و عارف محمد نجیب سراج الدین رحمه الله بود . حاج محمد اهل علم و عمل  و مربی و مرشد بود و فرزندش – علامه دکتر نورالدین عتر – را وقف خدمت به دین خدا کرده بود و اسباب این توفیق را برایش فراهم نمود …. علامه دکتر نورالدین عتر در مقطع متوسطه دوم رشته علوم شرعی خسروی به تحصیل پرداخت و به عنوان شاگردی ممتاز فارغ التحصیل شد و در سال ۱۹۵۴ موفق به دریافت دانشنامه علوم شرعی متوسطه دوم با رتبه نخست شد.

سپس به دانشگاه ازهر مصر رفت  ، در سال ۱۹۵۸ موفق به دریافت دانشنامه لیسانس شد و از آنجا که دارای ویژگی های نجابت و پشتکار و تقوا بود مورد توجه اساتیدش در ازهر قرار گرفت.

خداوند به ایشان توفیق عنایت فرمود تا از محضر دانشمندان ربانی و اهل عمل زیر بهره های فراوانی ببرد: الشیخ مصطفى مجاهد، الشیخ محمد محمد السماحی، والشیخ عبد الوهاب البحیری، والشیخ محمد محیی الدین عبد الحمید رحمهم الله تعالى وأعلى مقامهم.

در میان استادانش کسی که بیش از همه ، در شکل گیری علمی و معنوی ایشان تاثیر گذاشت کسی نبود جز شیخ الإسلام العلامه الشیخ عبد الله سراج الدین الحسینی، حافظ  و مفسر، عارف  و محقق . ناگفته نماند که علامه نورالدین رحمه الله خواهر زاده و دامادش بود .

در سال ۱۹۶۴ موفق به دانشنامه دکترای علمی  در رشته تفسیر و حدیث با رتبه ممتاز شد و پایان نامه اش را تحت عنوان «طریقه الترمذی فی جامعه والموازنه بینه وبین الصَّحیحین» که از جهت محتوا و روش تحقیق بسیار نمونه و عالی است برشته تحریر درآورد .

و پس از فارغ التحصیل شدن در مقطع دکترا بلافاصله به سوریه بازگشت ؛ مدت کوتاهی در پایه متوسطه به تدریس پرداخت و سپس از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۷ به عنوان مدرس حدیث نبوی در دانشگاه اسلامی مدینه منوره استخدام شد .

در سال ۱۹۵۷ به دمشق بازگشت و به عنوان مدرس و استاد در دانشکده ” شریعت” دانشگاه دمشق منصوب شد و به تدریس حدیث و تفسیر در دانشگاه های دمشق و حلب پرداخت . علاوه بر تدریس به مدت زمان های مختلف در دیگر دانشگاه های عربی و اسلامی و مساجد و تا قبل از اینکه دست اجل طومار زندگیش را درهم بپیچد همواره اهل علم و تدریس بود . هزاران مدرس دانشگاه و علمای نخبه و نامی افتخار شاگردی این علامه فقید را داشته اند .

علامه فقید به عنوان کارشناس متخصص جهت بازنگری برنامه های آموزشی دانشگاه ها و آموزش تحصیلات تکمیلی ایفای خدمت نموده است.

استاد راهنمایی دهها پایان نامه دانشگاهی در مقطع دکترا و کارشناسی ارشد را عهده دار بوده است همچنانکه داوری پژوهش های علمی که به منظور ارتقای رتبه مدرسان دانشگاه انجام می شد را عهده دار بوده است.

آثار استاد علامه نورالدین به بیش از پنجاه اثر می رسد که مشهورترین آن ها عبارت است از :(منهج النقد فی علوم الحدیث) که  با این کار گران سنگش به تاسیس مرحله تاریخی جدیدی در علم مصطلح الحدیث پس از شیخ الإسلام الحافظ ابن حجر العسقلانی پرداخت.

دیگر کتاب او عبارت است از (إعلام الأنام) است ؛ کتابی که همچون هدیه ارزشمندی در تحلیل حدیث نبوی محسوب می شود .

آثار استاد ، درکل از ویژگی ابتکار در نگارش و فراوانی اطلاعات و سادگی آن برای متخصصان این رشته برخوردار می باشد ؛ امری که به ندرت در یک نویسنده جمع می شوند . بیشتر آثار علامه مرحوم در اغلب دانشگاه از جمله دمشق و ازهر و … به عنوان ماده درسی دانشجویان تدریس می شوند.

استاد عتر برای دانشجویانش همچون پدری مهربان بود کما اینکه معلمی جدی و مربی ناصحی برای آنان بود و در زندگی علمی و دعوتی شاگردانش دارای تاثیر فراوان بود

استاد عتر در افتتاح بیشتر دانشکده ها و موسسه های علوم شرعی نقش داشت و در کمک بدون سر و صدا به دانشجویان بی بضاعت نیز ید طولایی داشت.

استاد علامه نورالدین اگر چه در زمانه خویش یکی از بزرگترین و مطرح ترین علمای حدیث بود – اگر نگوییم بزرگترینشان بود – باز می بینیم که از تواضع و فروتنی و تقوای خاصی برخوردار است ؛ همواره به تزکیه نفس می پرداخت و خشنودی خدا و پیامبرش را در کارها می پایید ، در تصدی پست های دنیایی بسیار محتاط بود ، خوش مشرب ، مهربان ، پاک سرشت ، دارای قلبی رقیق ، گریان بود .. هرکس از دانشمندان و علما که با استاد نورالدین هم مجلس می شد به این نکته پی می برد که او در عالم پیامبر و اصحاب به سر می برد ؛ همین بود که خفا را از حضور بیشتر انتخاب می کرد و از رسانه ای شدن گریزان بود.  

مبالغه نکرده ایم اگر بگوییم : منش و منهج استاد فقید این بود که خودسانسوری و تواضع پیشه نموده و از خود وقار و هیبت که عطیه ای الهی بود و به هرکس که بخواهد عنایت می کند از خود بروز دهد بل لا نبالغ إن قلنا إن منهجه هضم النفس والتواضع، مع عطیه ربانیه من الوقار والهیبه، یؤتیها الله تعالى أهل الصدق والاستقامه.

منبع : موقع نسیم الشام

ترجمه : یوسف ساجدی

از طريق
یوسف ساجدی
منبع
http://sozimihrab.org/
برچسب ها
نمایش بیشتر

یوسف ساجدی

💠💠💠💠نویسنده و مترجم و مدرس💠💠💠💠 💠فعال مدنی و کارشناس ارشد سیره نبوی 💠

نوشته های مشابه

یک نظر

  1. این به گفته ی شما دکترررر نورالدین تر آ خر عمری واسه معاویه و یزید ملعون گریه کردن یعنی بعد از یه عمر روخوانی قرآن کریم هنوز فرق ظالم و مظلوم. رو نفهمیده کی این دکترا داده؟البته تعجبی نداره یه سفر به آ ل سعود داشته

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن