جوانانگوناگون

بازی و سرگرمی و نقش آن در شخصیت کودکان

امام غزالی می فرماید: بعد از اتمام درس و تکالیف درسی،لازم و ضروری ست که کودکان را اجازه دهیم بازی و سرگرمی های کافی انجام دهند،تا خستگی و بی رمقی از وجودشان رخت بر بندد؛  چون اگر کودک از بازی منع شود و تمام انرژی و شوق و علاقه اش در تعلیم و یادگیری صرف شود ،قلبش می میرد و ذکاوت او افت می کند و زندگی بر وی تنگ و تاریک می شود، به صورتیکه از هر حیله و نیرنگی استفاده می کند تا از این وضعیت خلاص یابد.
در این مقاله می خواهیم مطالبی بیان کنیم که فهم و درک مربیان محترم را در زمینه اهتمام بیشتر به بازی و سرگرمی کودکان ارتقا دهد و توجه والدین را به این موضوع جلب می کنیم.
– می خواهیم به تمامی بزرگواران بگوییم که بازی ها چه تاثیر بسزایی از لحاظ جسمی و فکری و حتی در شخصیت کودکان دارد .
-باید اجازه داد کودکانمان براحتی بازی کنند ، با این عمل آنها را مشتاق تر و آماه تر برای یادگیری نماییم وضریب هوشی آنها را بصورت چشمگیری ارتقاء دهیم.
-عملکرد الگوی بشریت ، حضرت ختمی مرتبت(ص) که مرتب با نوه هایش حسن و حسین بازی می کرد ،در این مورد جابر پسر عبدالله انصاری می گوید:من خیلی وقت ها می دیدم حسن و حسین بر پشت مبارک رسول خدا ( ص)سوار می شدند و ایشان می فرمود: بهترین شتر، شتر شماست! و بهترین سوارکار شما دو تا هستید!

و هین طور پیامبر(ص)بین بچه های فامیل مسابقه می گذاشت،که هر کس زودتر پیش وی برسد،جایزه دارد؛ وقتی به پیامبر می رسیدند، بر سر و سینه وپشت و شانه های محبوبمان سوار می شدند و پیامبر (ص) آنها را در آغوش می گرفت و می بوسید.

خیلی از تحقیقات جدیدِ محققان صحبت از اهمیت بازی کردن کودکان تا سنین۱۲سالگی می کنند و بصورت ضروری و لازم لااقل تا سن ۶\۷سالگی باید شدّت بیشتری داشته باشد ؛ یعنی؛ برای اینکه کودک رشد و نموّ چشمگیری داشته باشد،حتماً باید تا سن ۷سالگی بازی کند.
همانطور که کار و شغل لازمه ی هر مرد بالغ و بزرگ است، بازی نیز در سنین کودکی برای بچه ها یک امرحیاتی است و باعث شادابی و سر زنده شدن کودکان می شود.
این همان پیام و دستور  رسول اکرم (ص) می باشد که تمامی صحابه و یاران خود را ندا می دهد و می فرماید:
کودکانتان را در هفت سالگی تعلیم و ادب بیاموزید و در هفت سالگی با آنها دوستی کنید ، بعد ریسمان زندگی را به آنها دهید تا براحتی بتازند.

-همچنین طبق مطالعات پزشکی ثابت شده که بازی و سرگرمی نقش بسزایی در شکل گیری تمامی جوانب شخصیتی کودکان دارد ؛ از جمله:
۱-از لحاظ جسمی”

بازی در رشد عضلات جسمی کودکان تاثیر دارد و به آنها خیلی کمک می کند ، به صورتی که تداوم بر بازی ها ، تاثیر خوبی بر رُشد اعضای جسمی آنها دارد.

تحقیقات نشان می دهد که بین رُشد جسمی و تحصیلات ارتباط تنگاتنگی وجود دارد که باید مربیان و والدین گرامی باید در کنار تغذیه اهتمام زیادی  به بازی و ورزش کودکان کنند تا آمادگی کامل برای یادگیری بهتر داشته باشند.
۲-ازلحاظ عقلی”

بازی کردن، کودک را در سطحی از هوشیاری و ذکاوت قرار می دهد که در اسرع وقت یاد می گیرد.

۳-ازلحاظ اجتماعی”

بازی کردن ، کودک را آماده می کند تا تمامی قوانین نظام اجتماعی را یاد بگیرد و شیوه ارتباطات را بهتر بیاموزد تا سریع تر با دیگران رابطه برقرار کند و روش برخورد با دیگر کودکان را به نحو شایسته ای فرا بگیرد.
۴-از لحاظ معالجه و درمان”

به اندازه ای بازی و ورزش ، کودک را واکسینه می کند که در مقابل تمامی آفات و بیماری ها تاب بیاورد و در فاصله مدّت کوتاهی بهبود یابد.
– کودک قبل از مدرسه به نگهداری و بازی های شاد و مُهیّج نیاز دارد و در مسیر بازی ها یاد می گیرد با دیگران بهتر  رابطه  برقرار کند ولی اگر در سنین کودکی بر وی فشار  وارد شود تا حروف و ارقام و کلمات را بیاموزد زود خسته می شود .
کارشناسان در انگلستان به این نتیجه رسیده اند که کودکانی که در سنین۵/۴سالگی با فشار و زور درس داده  می شوند ، این کار در آینده تاثیر منفی  بر تعلیم و تربیت آنها داشته،  به حدّی  که در جوانی ترک تحصیل کرده و از تعلیم و تربیت فراری می شوند و هیچگونه عشق و علاقه ای در وجودشان برای یادگیری نخواهد ماند.

در کشورهایی مانند” انگلیس -اسکاتلند و ایرلند شمالی که جزو دولت های پیشرفته اروپایی هستند،اصرار آنها بر این است که کودکان  در سنین پایین مشغول تحصیل درس باشند و  آمارها نشان داده که در جوانی اکثر آن ها از ادامه یادگیری انصراف داده و هیچگونه عشق وعلاقه ای به تحصیل ندارند.
-در سنین پایین، باید تعلیم وتربیت کمتر صورت گیرد و باید در حدّ توان و وسع آنها باشد، نه اینکه بر آن ها فشار زیاد آورده شود ؛ چرا که در آینده از درس و یادگیری آزرده خاطر می شوند و تحصیل را رها خواهند نمود.
– تحقیقات نشان داده که هم گام با بازی و سرگرمی می توان مطالب و چیزهای ارزشمندی به بچه ها تعلیم دادتا سیر تکاملی در پرورش کودکان شکل گرفته و هیچ گونه صدمه ای به میزان علاقه آنها به تحصیل دروس صورت نپذیرد .
-اگر یک نگاه اجمالی به نظام آموزش  دولت ها بیندازیم متوجه می شویم که ۹۱درصد ازاین کشورها سنّ ۶سالگی را برای ورود کودکان به دبستان وضع کرده اند،۳۲کشور سنّ۷سالگی و ۱۵کشورسنّ۵سالگی وتنها یک کشور سنّ۸سالگی را برای ورود به مرحله دبستان تعیین نموده اند .

نتیجه 

مدارسی که برنامه نشاط آورتری برای تربیت و روش های متفاوت و متنوع تری برای یادگیری دارند ، یقیناً دانش آموزان با استعدادتر و موفق تر و خلاّق تری تحویل جامعه خواهند داد ..

والدین محترم هم نباید وقتی بچه ها از مدرسه برمی گردند بعد از خستگی چند ساعته مدرسه دوباره به آنها  فشار بیاورند ؛ بلکه  باید با بازی کردن سر حال به آن ها فرصت مناسب بدهند و بدین وسیله نشاط و آرامش پیدا کنند و آن وقت انتظار داشته باشند که بچه ها نسبت به درس و مشق و مدرسه علاقه نشان دهند.

والسلام

نویسنده: دکتر عطاءالله عربی
برگردان همراه با تغییرات: ابراهیم مهرابیان 

برچسب ها

ابراهیم مهرابیان

مترجم. نویسنده. دعوتگر آذربایجان غربی - پیرانشهر

نوشته های مشابه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

لطفا نظرات خود را با حروف کوردی یا فارسی تایپ کنید
نظرات حاوی مطلب توهین آمیز یا بی احترامی به اشخاص ، عقاید دیگران، و مغایر با قوانین کشور منتشر نمی شود
نظرات پس از تائید منتشر می شود
بستن